บทที่๗
 

 
ภาพเก่าคั่นหน้าเช่นเคย
 
 
 

 

 

          แสงเจิดจ้าสีขาวสว่างซึ่งถูกกรองด้วยทิวไม้ที่ไหวเอนตามแรงลม ส่องผ่านผ้าม่านบางเบาเข้ามาภายในห้องนอนซึ่งยกเพดานขึ้นสูงให้อากาศปลอดโปร่งพัดผ่าน

 

 

          เปลือกตาซึ่งมีแพขนหนาค่อยๆ เปิดออกเผยให้เห็นดวงตาที่ต้องแสงจนเป