ถ่ายเองค่ะ ใช้ได้ แต่ห้ามแอบอ้าง ห้ามฮอตลิ้งค์ ห้ามเอาคัดลอก หรือพิมพ์เพื่อจำหน่ายนะคะ
 
 
 
 
บทที่๑
 
 
 
         สายลมอันอ่อนโยนพัดผ่านทุ่งหญ้าอันกว้างไกลซึ่งต้นไม้เริ่มแตกหน่อผลิใบอีกครั้งหลังจากผ่านฤดูหนาวที่แสนยาวนาน ดวงตะวันเริ่มทอแสงที่ปลายสุดของหุบเขาทางด้านทิศตะวันออกย้อมท้องฟ้าสีเข้มให้เป็นสีคราม และเปลี่ยนซากอาคารเก่าที่ถูกเผาทำลายให้เป็นสีทองสุกปลั่งราวกับว่ามันถูกสร้างจากทองคำจริงๆ


         เสียงไก่และฝูงวัวร้องรับอรุณคลอกับเสียงน้ำเดือดในกาซึ่งวางบนเตาไฟกลางแจ้ง ซึ่งเหล่านักเดินทางรีบยกออกมารินใส่ถ้วยดีบุกซึ่งใส่ใบชาไว้เรียบร้อยแล้ว


         ช่างไม่น่าเชื่อว่าที่แห่งนี้นี่เองซึ่งเคยเป็นหนึ่งในเมืองอันยิ่งใหญ่รองจากนครหลวงแห่งศารทประเทศ หนึ่งในแคว้นที่ เคย เรืองอำนาจที่สุดในหกแคว้นทางภาคเหนือของอนุทวีป


         หนุ่มน้อยคนหนึ่งลุกขึ้นบิดกายและจ้องมองไปยังเบื้องหน้า ดวงตาสีดำสนิทอย่างชนพื้นเมืองสะท้อนเงาของเมืองซึ่งพังทลายจากสงครามอย่างไร้ความรู้สึก เขาเกิดที่นี่ แต่เพราะสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นเมื่อสิบแปดปีก่อนทำให้ครอบครัวของเขาต้องหนีไป ในขณะนั้นเขายังอายุน้อยมากจึงไม่รู้สึกผูกพันกับบ้านเกิดเหมือนกับพ่อแม่ของเขาซึ่งมักจมอยู่กับอดีตที่เคยรุ่งโรจน์ของตน


         เงาที่ทอดตกกระทบด้านหลังทำให้เขาหันไปมอง ดูเหมือนว่าเพื่อนร่วมกองคาราวานของเขาตื่นแล้วคนหนึ่ง


         “เอาชาสักถ้วยไหม” เขากล่าวด้วยสำเนียงองอาจอันเป็นเอกลักษณ์ของชาวศารทะซึ่งขัดกับบุคลิกห่ามๆ ของเขา


         เพื่อนร่วมทางส่ายหน้าปฏิเสธ เขาสวมเสื้อผ้าทะมัดทะแมงหากแต่คลุมศีรษะด้วยผ้าคลุมอย่างชาวศิศิระที่อาศัยอยู่บริเวณที่ต่ำซึ่งมีทะเลสาบมากมาย


         เด็กหนุ่มยักไหล่ก่อนทรุดลงนั่งผิงไฟอย่างไม่ใส่ใจ อันที่จริงเขาไม่รู้จักเพื่อนร่วมทางคนนี้เลยสักนิด เพราะคนผู้นี้เป็นเพียงลูกค้าซึ่งขอติดโดยสารไปยังเมืองหลวงใหม่ทางตะวันออกเฉียงของแคว้น เนื่องจากเส้นทางทางตอนใต้นี้มีโจรชุกชุม


         เสียงเด็กทารกร้องงอแงดังขึ้น ตามมาด้วยครางด้วยความเกียจคร้านดังแว่วมาจากกระโจมผ้าทั้งสองกระโจมบอกให้รู้ว่าเพื่อนร่วมงานและลูกค้าคนอื่นๆ ตื่นกันหมดแล้ว และมันก็เป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องทำอาหารเลี้ยงทุกคน


         มือหยาบกระด้างหักคอไก่ในตะกร้าเจ็ดตัวก่อนจะโยนเข้าในหม้อน้ำเดือดเพื่อจัดการถอนขน ทำความสะอาดและอาบมันด้วยเกลือ และสมุนไพรท้องถิ่น ก่อนจับมันเสียบไม้ย่างบนกองไฟอย่างง่ายๆ


         ไม่นานนักกลิ่นหอมก็โชยไปทั่ว ทุกคนที่ล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้วต่างมองไก่ย่างที่ยังไม่สุกดีด้วยความหิว


         จานและถ้วยดีบุกถูกแจกจ่ายให้กับทุกคนทั้งหญิงและชาย เว้นแต่เด็กทารกซึ่งเพิ่งได้ดื่มน้ำนมจากถันของมารดา


         เนื้อไก่อวบอ้วนชุ่มน้ำมันเดือดส่งเสียงฉ่าๆ ถูกแบ่งออกเท่าๆ เพื่อแบ่งปันให้กับทุกคนซึ่งเร่งรีบทานมันจนหมดก่อนช่วยกันล้างด้วยน้ำซึ่งตักมาจากบ่อน้ำใกล้ๆ


         พวกเขาเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง เมื่อกระโจมทั้งหมด รวมถึงสิ่งของจำเป็นอื่นๆ ถูกเก็บขึ้นบนเกวียน และเศษอาหารที่เหลือถูกกองใกล้ๆ ให้อีกาซึ่งจับจ้องพวกเขามาเป็นเวลานานแล้ว


         เด็กหนุ่มผู้ทำหน้าที่เฝ้ายามปีนขึ้นเกวียนสินค้าเพื่อหล