น้องแมวตัวนี้ชื่อทรัพย์ ไม่เกี่ยวกะเนื้อเรื่องนะคะใส่ไว้กันหน้าบทความในบล้อกเบี้ยวเฉยๆ

 

 

           ฉันเชื่อว่าพวกคุณหลายคนที่แวะเวียนเข้ามาอ่านบล้อกของฉันนั้นเป็นนักอ่าน และฉันก็เชื่อว่าทุกคนคงเคยเห็นนวนิยายร่วมสมัยปกสีสันฉูดฉาดตามแผงที่ออกจำหน่ายอย่างล้นเหลือตามกระแสสำนักพิมพ์ที่ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ดของบ้านเรา

           ทุกวันฉันเห็นเด็กๆ และเยาวชนมากมายถือนวนิยายในมือตามระบบขนส่งสาธารณะต่างๆ บ้างก็เป็นปกการ์ตูนน่ารักสดใส บ้างก็ปกกราฟฟิคสี่สี ขณะที่เหล่าผู้ใหญ่ต่างมองผ่านไป ซึ่งอาจจะเป็นเพราะความเหนื่อยล้าจากการทำงานที่ทำให้ใจของพวกเขาล่องลอยไปถึงบ้านของตน


           แต่ฉันชอบมองภาพเหล่านี้อย่างไม่รู้จักเบื่อ ฉันเห็นหนังสือหลากหลายในมือของพวกเขาและเห็นสายตาคนอื่นที่จับจ้องเด็กเหล่านั้นไม่ต่างจากฉัน ส่วนใหญ่มักเป็นหญิงชราที่ยิ้มร่าดีใจที่อนาคตของชาติเหล่านี้ชอบการอ่าน แต่อนิจจาฉันกลับยิ้มไม่ออกด้วยรู้ว่าภายใต้ปกสวยงามน่ารักนั้นซุกซ่อนด้วยความอัปลักษณ์เพียงใด


           การอุปโภคสื่อพิมพ์ของคนไทยมีแนวโน้มสูงขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะในหมู่เยาวชนคนรุ่นใหม่ ซึ่งตามประสาสื่อไทยที่ชอบประโคมข่าวก็นำเสนอ "ปริมาณ" ตัวเลขสถิติอย่างออกหน้าออกตา แต่ใครเลยจะมองผ่านตัวเลขกลวงๆ เหล่านั้นเข้าไปถึงพฤติกรรมการอ่านที่สะท้อน "คุณภาพ" ความคิดของเยาวชนไทย


           สาเหตุที่ทำให้ฉันยิ้มไม่ออกก็คือหนังสือที่อยู่ในมืออนาคตของชาติส่วนใหญ่เป็นนวนิยายลามก ซึ่งหลายคนชอบขึ้นมาแอบอ้างว่าอีโรติก ในไม่กีปีที่ผ่านมานวนิยายประเภทนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายราวกับโรคร้ายที่กลืนกินเซลล์ในร่างกายอย่างตะกรุมตะกราม


           เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้เหล่า ฉันคงนึกถามในใจหากฉันไม่ได้รู้มาอย่างสงบเมื่อนานมาแล้วว่ามันมีที่มาจากเวบไซด์แห่งหนึ่ง ซึ่งฉันเคยเป็นสมาชิกมาก่อน หลายคนคงทราบ มาพอสมควร โดยเฉพาะคนที่ติดตามเวบ http:// drama-addict.com


           เวบไซด์แห่งนั้นโด่งดังขึ้นมาจากการเปิดให้มีการลงบทความในระบบออนไลน์ซึ่งในปัจจุบัน ระบบการลงนวนิยายหรือบทความในเวบนี้นั้นถือได้ว่าดีที่สุดของประเทศไทย ในสมัยแรกๆ เวบไซด์นี้เป็นสังคมออนไลน์ที่ดีพอสมควร จริงอยู่ที่เยาวชนอาจจะก้าวร้าวด้วยความใจร้อนตามวัยอยู่บ้างแต่ทุกคนก็ให้อภัยกันและเข้าใจกัน ในส่วนของการลงนวนิยายนั้นก็เป็นไปอย่างสงบ อาจจะด้วยกระแสของแฮร์รี่ พอตเตอร์และนวนิยายลูกกวาดที่ทำให้แนวของนวนิยายไม่หลากหลายนักแต่บทความของเวบแห่งนั้นก็ยยังสะท้อนถึงความสดใสของวัยรุ่นได้เป็นอย่างดี


           จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงอาจจะเป็นเมื่อ ๔ - ๕ ปีก่อน ฉันจำได้ดีว่าในขณะนั้นตัวฉันเซิร์ทหาบทความอ่านเล่นฆ่าเวลาก็ได้พบกับนวนิยายลามกเรื่องหนึ่งชื่อวิวาห์อะไรสักอย่าง ฉันขอเรียกนวนิยายเรื่องนี้ว่า "ลามก" เพราะเมื่อหลงเข้าไปแล้วต้องปิดทันทีเพราะการบรรยายที่แสนหยาบโลนนั่น (ซึ่งบรรยายเรื่องอัตกามโดยละเอียดจนขนลุก) ในขณะนั้นเวบนั้นยังไม่มีระบบการแจ้งแบน ฉันจึงได้แต่นิ่งเฉยรอให้เวบมาสเตอร์มาจัดการอะไรสักอย่างกับมันเพราะหลังจากนั้นไม่นานมันก็ติดท็อปและนั่นกลายเป็นที่มาของนวนิยายลามกมากมายในเวบไซด์แห่งนี้


           เมื่อเรื่องนี้ติดท็อปเรื่องอื่นของคนแต่งคนนี้ก็เหมือนกันเพราะเขาแต่งเป็นเรื่องต่อ ซึ่งก็ไม่ได้ต่างจากเดิมเลย แม้รังเกียจแต่ฉันก็ยังคงเห็นมันลงจนจบและได้ตีพิมพ์ในที่สุด หลังจากเรื่องของคนๆ นี้ก็มีเรื่องของคนอื่นอีกคนสองคนซึ่งเป็นหน้าใหม่เข้ามาและมันก็ได้ติดท็อปและตีพิมพ์อีก เมื่อเห็นหนทางอันง่ายและฉาบฉวยนี้ ผู้คนก็เฮโลหันมาแต่งแนวนี้เป็นจำนวนมหาศาล ฉันจึงได้แต่นึกเศร้าใจที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย


           ทำไมเวบของเยาวชนจึงมีแต่เรื่องพรรค์นี้


           คำตอบนั้นอาจจะเป็นเพราะความกลัวของคนเรา ฉันเชื่อว่าหลายคนในเวบไซด์แห่งนั้นก็คิดเหมือนฉันแต่ไม่กล้าสักที หากพวกเราที่ไม่พอใจกล้าพูดตั้งแต่เริ่มแรกนวนิยายลามกคงไม่มีในเวบไซด์แห่งนี้ แต่คนเราย่อมขี้ขลาดกว่าจะกล้าออกมาพูดมันก็สายเกินไปเสียแล้ว ฉันกับเพื่อนพยายามหว่านล้อมคนแต่งเหล่านั้น แต่เขาไม่ฟังเสียเลย มันไม่มีเหตุผลและความไม่มีเหตุผลนั่นทำให้ฉันกลัว พวกเขาเอาแต่อ้างนู่นอ้างนี้ ชีวิตของพวกเขามีแต่ข้ออ้างและหลับตาทั้งสองข้างแสวงหาความสุขอย่างฉาบฉวยและไร้สติโดยตบท้ายว่าตนมีวิจารณญาณพอ


           ถ้ามีจริงก็คงไม่อ้างจนข้ออ้างตีกันมั่วไปหมดหรอก พอถามว่าทำไมต้องเขียนฉากเสียอย่างนั้นก็ว่า "สะท้อนสังคม" แต่พอเรายกเหตุผลว่าเนื้อเรื่องของพวกเขานั้นเกินความจริงเขาก็ว่า "มันเป็นนิยาย" และจบด้วยคำหยาบโลนว่า "ไม่ต้องมาเสือก" "เกลียดNCก็อย่าแต่งงานมีลูกล่ะ" (เขามีให้น้องเห็นเหรอ อยากถามงี้มาก)
 

           มันน่าละอายนะที่เยาวชนไทยเป็นแบบนี้แต่ฉันก็เหนื่อยและอ่อนใจมากแล้ว เวบแห่งนั้นเป็นเวบไซด์แรกที่ฉันเข้าไปและก็ติดตามอยู่ตั้งหลายปี ฉันพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่าฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ก็เพราะเวบแห่งนั้นทำให้ฉันเข้าใจเรื่องแอดมิดชั่น ฉันมีเพื่อนมากมายและก็ได้ทำงานอดิเรกที่ฉันชอบโดยที่ไม่ต้องปิดบัง เวบไซด์นั้นเป็นเพื่อนของฉันเลยก็ว่าได้แต่เวบไซด์แห่งนั้นได้ตายไปแล้วในความคิดของฉัน ฉันจึงตัดสินใจก้าวออกมา
 

           แม้จะออกมาจากเวบไซด์แห่งนั้นแล้วภาพปกหนังสือลามกทั้งอยู่ตามแผงหนังสือและในมือของเยาวชนก็ยังหลอกหลอนฉันอยู่ การปล่อยให้นวนิยายเหล่านี้สู่ท้องตลาดยังคงมีอยู่และมีมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปแล้วอนาคตของชาติจะเป็นเช่นไรเล่า?
 
 
 

edit @ 13 Nov 2010 17:44:41 by หมาเหงาในเงาจันทร์

Comment

Comment:

Tweet

สังคมไทยทำอะไรกันอยู่หนอ

สังคมที่ดีงามทำไมปล่อยให้เรื่องเพศกลายเป็นเรื่องธรรมดาสามัญเสียแล้วในสายตาเด็กวัยรุ่น

อย่างนี้แหละค่ะ สังคมมันถึงเสื่อมโทรม

เดี๋ยวอยากอ่านหนังสือโป๊ไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อ่านกันแล้ว

เพราะมีโชว์หราอยู่ตามแผงหนังสือชั้นนำของประเทศไทย

อยากให้มีคนลุกขึ้นมาทำอะไรบ้างจัง เฮ้อ

#56 By พูดไม่ออก (119.31.95.242) on 2010-12-28 21:38

เราจะไม่ว่าอะไรเลยกั้งถ้ามันเป็นอีโรติกจริง ก็โอเคนะ ถ้าภาษาสละสลวยไม่หื่นกามแบ