น้องแมวตัวนี้ชื่อทรัพย์ ไม่เกี่ยวกะเนื้อเรื่องนะคะใส่ไว้กันหน้าบทความในบล้อกเบี้ยวเฉยๆ

 

 

           ฉันเชื่อว่าพวกคุณหลายคนที่แวะเวียนเข้ามาอ่านบล้อกของฉันนั้นเป็นนักอ่าน และฉันก็เชื่อว่าทุกคนคงเคยเห็นนวนิยายร่วมสมัยปกสีสันฉูดฉาดตามแผงที่ออกจำหน่ายอย่างล้นเหลือตามกระแสสำนักพิมพ์ที่ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ดของบ้านเรา

           ทุกวันฉันเห็นเด็กๆ และเยาวชนมากมายถือนวนิยายในมือตามระบบขนส่งสาธารณะต่างๆ บ้างก็เป็นปกการ์ตูนน่ารักสดใส บ้างก็ปกกราฟฟิคสี่สี ขณะที่เหล่าผู้ใหญ่ต่างมองผ่านไป ซึ่งอาจจะเป็นเพราะความเหนื่อยล้าจากการทำงานที่ทำให้ใจของพวกเขาล่องลอยไปถึงบ้านของตน


           แต่ฉันชอบมองภาพเหล่านี้อย่างไม่รู้จักเบื่อ ฉันเห็นหนังสือหลากหลายในมือของพวกเขาและเห็นสายตาคนอื่นที่จับจ้องเด็กเหล่านั้นไม่ต่างจากฉัน ส่วนใหญ่มักเป็นหญิงชราที่ยิ้มร่าดีใจที่อนาคตของชาติเหล่านี้ชอบการอ่าน แต่อนิจจาฉันกลับยิ้มไม่ออกด้วยรู้ว่าภายใต้ปกสวยงามน่ารักนั้นซุกซ่อนด้วยความอัปลักษณ์เพียงใด


           การอุปโภคสื่อพิมพ์ของคนไทยมีแนวโน้มสูงขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะในหมู่เยาวชนคนรุ่นใหม่ ซึ่งตามประสาสื่อไทยที่ชอบประโคมข่าวก็นำเสนอ "ปริมาณ" ตัวเลขสถิติอย่างออกหน้าออกตา แต่ใครเลยจะมองผ่านตัวเลขกลวงๆ เหล่านั้นเข้าไปถึงพฤติกรรมการอ่านที่สะท้อน "คุณภาพ" ความคิดของเยาวชนไทย


           สาเหตุที่ทำให้ฉันยิ้มไม่ออกก็คือหนังสือที่อยู่ในมืออนาคตข